نشريه مجاهد شماره903-4ارديبهشت87

@ بنىصدر در دادگاه پاريس دوم اسفند86 به‌هنگام شهادت‌دادن عليه مجاهدين به‌سود يك همدست خارجى اطلاعات آخوندها: «اگر كسى جرأت كند كه از آنها انتقاد كند، مأمور واواك و مزدور خمينى و غيره مىشود. در آلمان يكى از دوستان من به‌همين دليل كه من اين‌جا براى شهادت آمده‌ام شكايت كرده است. بايستى به‌هر‌قيمت از حق سخن گفتن دفاع كرد»

 @دوست مورد اشاره بنىصدر در آلمان، پاسدار پيشين مجيد كمالى دولت‌آبادى، عضو هيأت مديره و سهامدار شركت راه پرنيان در تهران و مدير شعبه اين شركت در فرانكفورت است كه به‌عنوان يك شركت پوششى وزارت اطلاعات در شهريور‌86 توسط مقاومت ايران افشا شد

@مركز شركت توسعه توليد و تجارت بين‌الملل راه پرنيان، معرفىشده از سوى وزارت ارتباطات و فناورى اطلاعات رژيم آخوندى، در تهران و شعبات آن در قم و دبى و فرانكفورت است

@مجيد كمالى كه از دو دهه پيش نشريه بنىصدر(انقلاب اسلامى) را به لحاظ فنى و مالى و ارتباطات اداره مىكند در ارتباط با جاسوسخانه رژيم در فرانكفورت است و به قم و تهران رفت و آمد دارد

@ آموزش فيلترينگ به 8تن از مأموران اعزامى وزارت اطلاعات در آلمان و تهيه تجهيزات كامپيوترى و دستگاههاى فيلترينگ براى وزارت اطلاعات به‌منظور سانسور سايتهاى اينترنتى در داخل كشور يك فقره از معاملات شركت راه پرنيان در سال‌84 است

@ ارتزاق ننگ‌آلود بنىصدر و شركا از رژيم پليد آخوندى آن روى سكه لجن‌پراكنى مستمر و شهادتهاى دروغين عليه مجاهدين و مقاومت ايران دردادگاه هلند در سال‌1999، در پرونده 17‌ژوئن در سال‌2003 و در دادگاه شوالرياس در سال‌2008 است

بنىصدر در دادگاه پاريس دوم اسفند86 به هنگام شهادت‌دادن عليه مجاهدين به‌سود شوالرياس (همدست خارجى اطلاعات آخوندها) گفت: «اگر كسى جرأت كند كه از آنها [مجاهدين] انتقاد كند، مأمور واواك و مزدور خمينى و غيره مىشود. در آلمان يكى از دوستان من به‌همين دليل كه من اين‌جا براى شهادت آمده‌ام شكايت كرده است. بايستى به هر‌قيمت از حق سخن گفتن دفاع كرد».

در فرهنگ ارتجاع «سخن گفتن» و آزادى بيان البته حقى يكسويه و خيابانى يكطرفه است. مىتوان عليه مجاهدين هرگونه لجن‌پراكنى به‌عمل آورد امّا واى به وقتى كه مجاهدين به جوابگويى و روشنگرى بپردازند…

بنىصدر مىگويد كه در آلمان دوستى دارد كه به همين دليلى كه بنىصدر به اين دادگاه آمده، يعنى مشابه شوالرياس، از مجاهدين در آلمان شكايت كرده است. يعنى مجاهدين، آن يكى دوست بنىصدر در آلمان را هم مثل اين يكى دوستش در فرانسه، به‌خاطر اين‌كه جرأت كرده از مجاهدين «انتقاد» كند مأمور اطلاعات و مزدبگير رژيم خمينى خوانده‌اند. از اين رو بايد «به هر‌قيمت از حق سخن‌گفتن» و انتقاد از مجاهدين دفاع كرد و بنىصدر براى همين به اين دادگاه آمده است.

راستى كه اين مجاهدين تا كجا بىمروتند! وقتى كه كسى از آنها «انتقاد» مىكند كه خانه كعبه را به آتش كشيده‌اند، شيعيان و اكراد عراقى را از دم تيغ گذرانده‌اند، ناراضيان خود را كشته و شكنجه كرده‌اند، منابع ماليشان هنوز از دولت سابق عراق تأمين مىشود و اطلاعات اتمى رژيم را هم از اسرائيل و آمريكا گرفته و به‌نام خودشان منتشر كرده‌اند، «انتقادكننده» را كه هيچ قصد و غرضى نداشته و هيچ ربطى هم به رژيم خمينى و اطلاعات آخوندى نداشته به مزدورى متهم مىكنند. پس حقاً كه همين رژيم حتى با احمدىنژادش هم از آنها (مجاهدين) بسا بهتر است!

اين روايت بنىصدر بود. اكنون ببينيم واقعيت چيست و چرا نعل وارونه مىزند و چه چيزى را در زير دفاع از حق سخن گفتن و آزادى بيان پنهان كرده است. به‌خصوص كه هر فرد بالغى مىداند كه در كشورهاى اروپايى كسى نمىتواند مانع سخن‌گفتن و آزادى بيان ديگرى بشود. پس داستان و موضوع شكايت چيست؟ آن يكى دوست بنىصدر كه در آلمان عليه مجاهدين و مقاومت ايران شكايتى مشابه شوالرياس دارد و بنىصدر به دفاع از او پرداخته كيست؟ نكندكاسه‌يى زير نيم‌كاسه است؟

دوست بنىصدر، كه از دو دهه پيش نشريه بنىصدر(انقلاب اسلامى) را به‌لحاظ مالى و فنى و ارتباطات اداره مىكند. پاسدار پيشين، مجيد كمالى دولت‌آبادى نام دارد. او عضو هيأت‌مديره و سهامدار عمده شركت راه پرنيان در تهران و مدير شعبه اين شركت در فرانكفورت مىباشد. كمالى كه از 1988 به خارج آمده در ارتباط با كنسولگرى رژيم در فرانكفورت است و به قم و تهران رفت‌و‌آمد دارد. كنسولگرى رژيم در فرانكفورت يكى از بدنامترين جاسوسخانه‌هاى رژيم آخوندى در اروپاست.

شركت راه پرنيان يكى از شركتهايى است كه در شهريور ماه‌86 در شمار شركتهاى پوششى وزارت اطلاعات در كنفرانس شوراى ملى مقاومت ايران در برلين افشا گرديد.

سازمان مجاهدين خلق ايران و كمسيون امنيت و ضد‌تروريسم شوراى ملى مقاومت از سالها پيش، استفاده رژيم آخوندى از شركتهاى پوششى و وابسته به وزارت اطلاعات، سازمان ارتباطات و فرهنگ اسلامى، سپاه پاسداران، نيروى تروريستى قدس و ساير ارگانهاى سركوب و صدور تروريسم رژيم در خارج كشور را افشا كرده‌اند.

اين‌گونه شركتها كه طى دو دهه به‌وسيله فاشيسم دينى حاكم بر ايران در كشورهاى مختلف دايرشده است، با برخوردارى از امكانات وسيع مالى و ديگر فرصتها و تسهيلاتى كه در اختيار حكومت آخوندى است، محملها و توجيهات پوششى مناسب دارد و هركدام در زمينه معينى فعاليت مىكند. برخى از آنها كالا و تجهيزات فنى را كه ورود آنها به ايران ممنوع است، وارد ايران مىكنند. مثلاً برخى قطعات كامپيوترى يا برخى لوازم مورد نياز در پروژه‌هاى اتمى و تسليحاتى و…

اين شركتها هم‌چنين به‌نقل و انتقال غير‌قانونى پول مىپردازند، به همدستان و عوامل و تروريستهاى رژيم پول مىرسانند و در كارهاى جاسوسى و تروريستى رژيم به‌عنوان محمل و پوشش مورد استفاده قرار مىگيرند. به‌عنوان مثال رژيم آخوندى در 5سال گذشته متجاوز از 700‌شركت از شمال تا جنوب عراق داير كرده است. شركتهاى رژيم از پاكستان و افغانستان تا لبنان و آمريكاى لاتين گسترده است. فايده ديگر اين شركتها منحرف‌كردن طرف‌حسابهاى خارجى و ارگانهاى كنترل‌كننده بين‌المللى است.

نحوه تأسيس و سرمايه‌گذارى اين قبيل شركتها و نامگذارى و وضعيت سهام و مديريت و سهامداران آنها داستان جداگانه دارد و رژيم در اين خصوص به انواع و اقسام شيوه‌هاى پوششى يا شراكتى يا واسطگى يا خريد سهام متوسل مىشود. كارچرخانان اين شركتها هم ملغمه‌يى از مأموران شاغل يا ريزشى يا عوامل اعزامى يا استخدام‌شدگان محلى و يا افراد خارجى هستند. اما همگى گردانندگان به روشنى مىدانند كه چرا و براى چه كسى كار مىكنند و ارتزاق آنها چگونه تأمين مىشود.

اما «راه پرنيان» (SILK ROAD) شركت توسعه توليد و تجارت بين‌الملل، هم‌چنان كه در تصاوير همين صفحه مىبينيد، توسط وزارت ارتباطات و فن‌آورى اطلاعات رژيم آخوندها معرفى شده است. طبق مندرجات «روزنامه رسمى جمهورى اسلامى ايران» كه توسط قوه قضاييه رژيم منتشر مىشود سرمايه اين شركت در آذرماه‌1383 با افزايش سهم‌الشركه 4 نفر(ازجمله مجيد كمالى دولت‌آبادى) به‌طور رسمى به يك ميليارد و140‌ميليون ريال افزايش يافته است. شعبه مركزى در خيابان جمال‌الدين اسدآبادى در تهران است. آدرس ديگرى در خيابان ميرداماد را هم در تصاوير همين صفحه مىبينيد. اين شركت در سلفچگان قم (منطقه ويژه اقتصادى) و هم‌چنين فرانكفورت شعبه دارد ونمايندگيش در دوبى برعهده آمكوتاج مىباشد.

شعبه فرانكفورت در آلمان روى سيستمهاى فيلترينگ، حافظه و امنيت (Security) كامپيوتر و اينترنت كار مىكند و علاوه بر سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات، به وزارت دفاع، وزارت صنايع و و وزارت خارجه رژيم خدمات مىدهد. آموزش فيلترينگ به 8تن از مأموران اعزامى وزارت اطلاعات در آلمان و تهيه تجهيزات كامپيوترى و دستگاههاى فيلترينگ براى وزارت اطلاعات به‌منظور سانسور سايتهاى اينترنتى در داخل كشور يك فقره از معاملات آن در سال‌84 است. هدف اطلاعات آخوندها از خريد دستگاههاى فيلترينگ ممانعت از دستيابى مردم ايران به سايتهاى اينترنتى وممانعت از دسترسى به اخبار و اطلاعات سانسور نشده است.

مأموران اطلاعات در آبان‌1384 از طرف معاونت فنى وزارت اطلاعات براى آموزش دستگاههاى فيلترينگ اينترنت به آلمان نزد مجيد كمالى رفتند. اين مأموران در طول اقامتشان در آلمان يك سفر به پاريس و يك سفر به بروكسل به همراهى مجيد كمالى داشتند. اين افراد به همراه محمد شفيعى، رئيس شركت راه پرنيان در تهران، به آلمان رفته بودند. دفتر شعبه فرانكفورت در اوايل سال‌86 به محل ديگرى در همين شهر انتقال يافت و در نوشتن نام شركت هم به «توسعه توليد و تجارت بين‌الملل» بانام كمالى اكتفا كردند.

اما پس از كنفرانس شوراى ملى مقاومت در برلين و افشاى شركتهاى مورد استفاده رژيم، بنىصدر و دوستش به دست و پا افتادند و «به فرموده» به شكايت از نمايندگى شورا در آلمان روى آوردند تا شايد به اين وسيله آزادى بيان مقاومت ايران در خارج از كشور نيز «فيلترينگ» گردد! وزارت اطلاعات تأكيد كرده است كه براى موفقيت در شكايت مربوط به فيلترينگ همه‌گونه امكانات در اختيار اين شركت خواهد گذاشت.

ارتزاق ننگ‌آلود بنىصدر و شركا از رژيم پليد آخوندى، آن روى سكه لجن‌پراكنى مستمر و شهادتهاى دروغين عليه مجاهدين و مقاومت ايران دردادگاه هلند در سال‌1999، در پرونده 17‌ژوئن در سال‌2003 و در دادگاه شوالرياس در سال‌2008 است.

اين ادعا هم كه« اگر كسى جرأت كند كه از آنها انتقاد كند، مأمور واواك و مزدور خمينى مىشود…» صرفاً يك نعل وارونه و يك خر مردرندى پيشدستانه است.

فرجامى پر ننگ و عبرت‌آموز

در كانون دروغها و توهمات و دعاوى متناقض بنىصدر، كه گاه بلاهتى مفرط و مضحك به‌نظر مىآيد، چنين همدستيهاى كثيفى با رژيم خونريز آخوندها نهفته است. او خوب مىداند كه چه مىكند؟ چرا مىكند؟ براى كه مىكند؟و با چه قيمتي.

در اين همدستى، جرثومه خيانت به مقاومت و مردم مظلوم ايران را با همه شقاوت و وقاحت كريهش مىتوان ديد. چماق‌كردن «آزادى بيان» عليه مجاهدين و جنبش مقاومت ايران چيزى جز سرپوش معاملات «فيلترينگ و سانسور» عليه ملت ايران نيست. فرصت‌طلبان و ميوه‌چينان انقلاب ضدسلطنتى در داخل ايران «نويسندگان اصل‌110 (ولايت‌فقيه)» اما در خارج ايران سينه چاكان دموكراسى و آزادى بيان شدند. در بحبوحه چماقداريهاى باندهاى سياه حزب‌اللهى عليه نيروهاى مترقى و انقلابى در فاز سياسى، بنىصدر در پاسخ به دادخواهى و فرياد اعتراض هواداران مجاهدين و ديگر آزاديخواهان از «دوجور چماق» صحبت مىكرد و حرفى به اين مضمون داشت كه چماق زبان نزنيد تا چماق چوبى نخوريد.

وقتى بنىصدر در مقام نخستين رئيس‌جمهور رژيم در تقابل جناحهاى همين رژيم از ارتجاع سركوبگر فاصله گرفت مجاهدين از هيچ چيز درباره او فروگذار نكردند. اما وقتى كار مقاومت به درازا كشيد، به اصل ارتجاعى خود بازگشت و به خمينى نوشت «بزرگى از سرگيريد». در زير قباى خمينى به رياست رسيده و از عنصر مجاهدت و مقاومت بويى نبرده است، گمان مىكند با سفسطه و نعل وارونه مىتوان مقاومتى را تخطئه كرد كه با درياى خون و فدا، استاد دجال او (خمينى) را به‌طور تاريخى در‌هم شكست.

منبع:  مجاهدین خلق

http://www.mojahedin.org/pagesHtm/28198.htm